Chmiel Humulus

ENCYKLOPEDIA zIÓŁ ORGANIS

CHMIEL

Najlepiej znane z roli w warzeniu piwa, żeńskie kwiaty chmielu są coraz częściej stosowane w suplementach na bezsenność, lęk i objawy menopauzy. Ponadto badania nad ich składnikami ujawniły nowe działania o obiecujących zastosowaniach klinicznych.

Chmiel Przeciwskazania i zagrożenia:

Chociaż nie zgłoszono żadnych skutków ubocznych wynikających z jego stosowania jako suplementu leczniczego, chmiel może wywoływać reakcje alergiczne u osób wrażliwych, zwłaszcza u osób narażonych na duże ilości.

U pracowników zbierających i przetwarzających chmiel, wdychanie pyłu chmielowego powodowało takie schorzenia jak:

  • Astma
  • Alergiczny nieżyt nosa
  • Przewlekła obturacyjna choroba płuc
  • Podrażnienie oskrzeli i zapalenie
  • Suchy kaszel
  • Trudności w oddychaniu
  • Zmniejszona czynność płuc


Ponadto ekspozycja na chmiel może powodować inne objawy alergiczne, takie jak:

  • Kontaktowe zapalenie skóry
  • Zaczerwienienie skóry
  • Nagromadzenie płynu w powiekach
  • Zapalenie spojówek


Ze względu na brak badań dotyczących jego działania, ekstrakt z chmielu nie powinien być stosowany przez dzieci w wieku poniżej 3 lat lub kobiety w ciąży lub karmiące piersią.

Chociaż chmiel ma udowodnioną aktywność przeciwnowotworową, może stymulować wzrost nowotworów za pomocą żeńskich receptorów hormonów płciowych (estrogen-dodatnich) i zakłócać niektóre terapie raka piersi ze względu na jego zdolność do wiązania się z receptorami estrogenu. Osoby z rakiem estrogenowo-dodatnim lub otrzymujące leczenie raka piersi powinny skontaktować się ze swoimi lekarzami przed podjęciem ekstrakcji chmielu.

Chmiel (8-prenylnaringenin) zmienia produkcję i działanie żeńskich hormonów płciowych, co może prowadzić do problemów z płodnością u kobiet przed menopauzą. Dlatego młode kobiety mogą chcieć unikać wysokich dawek suplementów fitoestrogenowych przez dłuższy czas.

Ogólna charakterystyka Chmielu

Chmiel to żeńskie kwiaty chmielu (Humulus lupulus L.), rośliny pnącej należącej do tej samej rodziny co konopie (Cannabaceae). Chmiel najprawdopodobniej pochodzi z Chin, Południowego Kaukazu i Syberii lub Mezopotamii, skąd rozprzestrzenił się na Japonię, Amerykę i Europę Środkową.

Ze względu na swoją rolę w warzeniu piwa, które stanowi 98% jego wykorzystania, chmiel jest obecnie uprawiany we wszystkich cieplejszych regionach. Różne związki w chmielu nadają piwu gorzki smak, zapobiegają wzrostowi niepożądanych mikroorganizmów podczas procesu warzenia i stabilizują pianę.

Chmiel jest od dawna stosowany w medycynie tradycyjnej, zwłaszcza w schorzeniach takich jak:

  • Bezsenność
  • Nerwowość
  • Niepokój
  • Brak apetytu
  • Problemy trawienne
  • Bolesne zęby, uszy i nerwy
  • Bół głowy
  • Reumatyzm
  • Gruźlica
  • Krzemica
  • Azbestoza
  • Trąd
  • Zapalenie płuc
  • Kamienie nerkowe i zapalenie dróg moczowych
  • Retencja wody
  • Skurcze
  • Wrzody skóry i urazy
  • Zapach stopy
  • Zaparcie
  • Oczyszczanie krwi


W 2003 r. Europejska Spółdzielnia Naukowa ds. Fitoterapii zatwierdziła stosowanie chmielu jako lekarstwa na zaburzenia nastroju, takie jak pobudliwość,niepokój, zaburzenia snu.


W związku z tym badania skupiły się ostatnio na identyfikacji głównych związków biologicznie czynnych obecnych w chmielu. Suplementy zawierające ekstrakt z chmielu są sprzedawane w celu poprawy zaburzeń nastroju i objawów menopauzalnych.

Chmiel – Zastosowanie

Poprawa objawów menopauzalnych

Menopauza to zaprzestanie cykli miesiączkowych u kobiet. Towarzyszy temu obniżenie poziomu żeńskich hormonów płciowych, co powoduje takie objawy, jak

  • Uderzenia gorąca
  • Nocne poty
  • Zaburzenia snu
  • Zmęczenie
  • Zmiany nastroju (depresja, drażliwość)
  • Utrata masy kostnej i mięśniowej
  • Zmniejszony popęd seksualny
  • Suchość pochwy


Spożycie ekstraktu z chmielu  poprawiło te objawy i jakość życia w trzech randomizowanych badaniach na 223 kobietach po menopauzie.

Niepokój i zaburzenia nastroju

W badaniu z udziałem 36 osób z przynajmniej łagodną depresją, stresem lub lękiem, spożycie ekstraktu z chmielu poprawiło wszystkie objawy.

U szczurów ekstrakt z chmielu wykazywał aktywność przeciwdepresyjną mierzoną jako skrócenie czasu spędzonego przez szczury pływające nieruchomo w cylindrze wypełnionym wodą.

Chmiel może pomóc w zasypianiu

W badaniu klinicznym na 17 osobach spożycie nieco ponad 1 szklanki (333 ml) piwa bezalkoholowego poprawiło jakość snu. Chmiel był sugerowany jako główny składnik piwa odpowiedzialny za ten efekt.

Chmiel wydłużył czas snu i zmniejszył aktywność fizyczną i temperaturę ciała u myszy i szczurów przyjmujących środki uspokajające. W badaniu przepiórek, których rytm snu i czuwania jest bardzo podobny do rytmu ludzkiego, dawka 2 mg ekstraktu z chmielu była najskuteczniejsza w zmniejszaniu aktywności nocnej przy zachowaniu normalnego rytmu dobowego / rytmu odpoczynku.

Chmiel często łączy się z walerianem w celu zwalczania bezsenności. W trzech badaniach z udziałem 256 osób połączenie to było skuteczniejsze niż placebo. Dwóch z nich wykazało, że kombinacja była również bardziej skuteczna niż sama waleriana.

Chmiel może pomóc w odchudzaniu i zdrowiu metabolicznym

W badaniu z udziałem 200 zdrowych osób z nadwagą (DB-RCT) spożycie ekstraktu z chmielu zmniejszyło tkankę tłuszczową, zwłaszcza w brzuchu [R].

Zarówno ekstrakt z chmielu, jak i jego składniki ksantohumol i kwasy izo-α zmniejszały masę ciała w wielu badaniach na myszach i szczurach z nadwagą.

Ksantohumol zmniejszał również rozwój, wzrost i akumulację tłuszczu w komórkach tłuszczowych, jednocześnie zwiększając ich śmiertelność.

Połączenie chmielu izohumulonów i akantowych proantocyjanidyn poprawia kilka objawów zespołu metabolicznego. Wraz ze zmianami diety i ćwiczeniami fizycznymi obniżył poziom trójglicerydów i cholesterolu we krwi (łącznie, LDL, APOB) w randomizowanym badaniu 23 osób. Połączenie zmniejszyło również poziom insuliny, zwiększając wrażliwość na insulinę w badaniu na 91 osobach.

Chmiel może poprawić zdrowie zębów

W 2 badaniach na 57 osobach polifenole chmielowe (przyjmowane jako płyn do płukania jamy ustnej lub jako tabletki 7 i 20 mg) zmniejszały wzrost płytki nazębnej.

Polifenole chmielowe zmniejszały zdolność dwóch gatunków bakterii (Streptococcus mutans i Streptococcus sobrinus) do powodowania ubytków.

W dwóch badaniach nad ludzkimi komórkami dziąseł dodatek polifenoli chmielowych blokował odpowiedź zapalną wywołaną przez drobnoustrój choroby dziąseł (Porphyromonas gingivalis).

Chmiel może pomóc zwalczać alergie

W randomizowanym badaniu z udziałem 39 osób z alergią na pyłki, spożycie 100 mg ekstraktu chmielowego poprawiło obrzęk nosa, kolor nosa, ilość wydzieliny i charakterystykę wydzielania.

U myszy z alergią na pyłki / kurz 500 mg ekstraktu wody chmielowej zmniejszało tarcie nosa i kichanie. Ekstrakt zmniejszał także uwalnianie histaminy przez komórki tuczne i ludzkie komórki nowotworowe. W innym badaniu na myszach 100-500 mg ekstraktu chmielowego zmniejszało uwalnianie histaminy przez komórki tuczne i bazofile.

W badaniu dotyczącym ludzkich komórek nosa, ekstrakt wodny z chmielu ograniczył wytwarzanie cytokiny, która aktywuje alergiczne reakcje zapalne.

Chmiel może poprawić zdrowie serca

W badaniu na 23 osobach spożycie izohumulonów chmielu poprawiło przepływ krwi, zarówno u palaczy, jak i niepalących.

W dwóch badaniach na myszach ksantohumol zapobiegał i odwracał nagromadzenie płytek triglicerydowych i cholesterolowych w tętnicach.

U szczurów chmiel wyodrębnia zrelaksowane naczynia krwionośne, co może zmniejszyć ryzyko chorób serca.

Po urazach naczynia mogą zostać zwężone od wzrostu komórek naczyń krwionośnych i prowadzić do chorób serca. Ksantohumol był w stanie złagodzić te skutki.

Chmiel Pomaga w bilansowaniu cukru we krwi

W badaniu z udziałem 20 osób chorych na cukrzycę spożycie izohumulonów chmielu obniżyło poziom cukru we krwi.

W wielu badaniach na myszach i szczurach spożycie ekstraktu z chmielu, jego składników ksantohumolu i izohumulonów lub mieszaniny izohumulonów chmielu i akantowych proantocyjanidyn obniżało poziom cukru we krwi i insulinooporność.

Mechanizm
Jednoczesna aktywacja PPAR-alfa i PPAR-gamma przez izohumulony obniża poziom cukru we krwi poprzez zmniejszenie oporności na insulinę. Gorzkie kwasy chmielowe aktywują również receptory gorzkiego smaku i stymulują produkcję GLP-1, białka, które wyzwala produkcję insuliny w odpowiedzi na cukier.

Chmiel może pomóc w chorobach neurodegeneracyjnych

Ekstrakt z chmielu zmniejsza uszkodzenia mózgu i utrzymuje funkcje mózgu u szczurów z udarem lub zatruwa azotanem glinu. Długotrwałe spożywanie ekstraktu z chmielu zmniejszyło gromadzenie się białka, które prawdopodobnie powoduje chorobę Alzheimera (β-amyloid) w mózgu starych myszy i zachowało ich funkcje poznawcze.

Ksantohumol chronił komórki mózgu przed zapaleniem i uszkodzeniem oksydacyjnym, sugerując jego potencjał terapeutyczny w chorobach neurodegeneracyjnych.

Ponieważ ksantohumol (wśród innych flawonoidów) może blokować enzym zaangażowany w wystąpienie choroby Alzheimera (BACE1), zasugerowano go jako terapeutycznego kandydata zapobiegawczego dla tej choroby.

Spożycie ekstraktu z chmielu lub jego składników, ksantohumolu i lupulonu, zmniejszyło stan zapalny skóry (mierzony jako obrzęk ucha) w trzech badaniach na myszach z zapaleniem skóry wywołanym roztoczem, kontaktowym alergicznym zapaleniem skóry i ekspozycją na środek promotora nowotworu.

W badaniu przeciwdrobnoustrojowym ksantohumol i lupulony zmniejszały wzrost pięciu drobnoustrojów wywołujących trądzik (Propionibacterium acnes, Staphylococcus epidermidis, Staphylococcus aureus, Kocuria rhizophila i Staphylococcus pyogenes). Związki chmielowe blokowały również dwie aktywności tych bakterii, które również przyczyniają się do rozwoju trądziku (anty-kolagenaza i oksydacja).

Chmiel może zapobiegać uszkodzeniom wątroby (u zwierząt)

W kilku badaniach na myszach chmiel lub jego składniki ksantohumol i izohumulony wywierały działanie ochronne przeciwko następującym chorobom wątroby:

  • Alkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby,
  • Bezalkoholowa stłuszczeniowa choroba wątroby,
  • Uszkodzenia oksydacyjne, zapalenie i śmierć komórek związane ze starzeniem się,
  • Bliznowacenie tkanki w odpowiedzi na uszkodzenie wątroby,
  • Ksantohumol, humulony i lupulony zapobiegały procesom zapalnym w komórkach wątroby i procesowi aktywacji osób powodujących bliznowacenie tkanek w odpowiedzi na uszkodzenie wątroby.

Chmiel i funkcje trawienne (u zwierząt)

U szczurów chmiel pobiera zwiększoną produkcję soku żołądkowego bez zmiany poziomu kwasu. W innym badaniu spożycie ekstraktu z chmielu zmniejszyło ruchy cienkiego jelita.

W badaniu na świniach suplementacja diety chmielem (lub produktem winogronowym również bogatym w polifenole) zwiększyła przyrost masy ciała na spożycie paszy. Nowa dieta nie zmieniła morfologii jelit ani strawności paszy, ale zmieniła skład drobnoustrojów jelitowych i zmniejszyła produkcję białek prozapalnych.

Oceń

Średnia 5 / 5. Głosy: 2